Owady i inne bezkręgowce

Wg wykonanego na zlecenie Fundacji Partnerstwo dla Środowiska opracowania

„Inwentaryzacja szaty roślinnej i flory Łąk Nowohuckich” Łukasza Przybyłowicza

 

 

Lista stwierdzonych gatunków motyli dziennych:

 

Pazie

Paź królowej

Bielinki

Bielinek bytomkowiec

Bielinek rzepnik

Bielinek kapustnik

Zorzynek rzeżuchowiec

Szlaczkoń siarecznik

Latolistek cytrynek

Wietek gorczycznik

Oczennice

Przestrojnik jurtina

Przestrojnik trawnik

Modraszki

Czerwończyk fioletek

Czerwończyk żarek

Czerwończyk nieparek

Modraszek argiades

Modraszek telejus

Modraszek nausitous

Modraszek ikar

Rusałki

Rusałka pawik

Rusałka admirał

Rusałka pokrzywnik

Rusałka ciek

Rusałka kratnik

Powszelaki

Karłatek kniejnik

 

 

Spośród wymienionych gatunków na szczególna uwagę zasługują:

Czerwończyk fioletek – w Polsce wykazany z nielicznych stanowisk na niżu; na ogół nieliczny i lokalny; zagrożony wyginięciem ze względu na ograniczona powierzchnię środowisk lęgowych; zamieszkuje podmokłe łąki i torfowiska niskie. Roślina żywicielska gąsienicy jest rdest wężownik. Pojaw motyla zwykle w dwóch generacjach: od początku maja do początku czerwca i od początku lipca do początku sierpnia.

 

Czerwończyk nieparek – znany z rozproszonych stanowisk w całym kraju i choć nie jest gatunkiem zagrożonym wyginięciem należy do motyli rzadkich. Motyl spotykany na podmokłych leśnych łąkach, brzegach lasów łęgowych i moczarach; roślinami żywicielskimi są szczaw lancetowaty, szczaw wodny i szczaw gajowy. Dorosłe motyle spotyka się w dwóch pokoleniach: od polowy czerwca do końca lipca oraz w lipcu.

 

Modraszek telejus oraz Modraszek nausitous – w Polsce gatunki jeszcze ciągle dość pospolite, szczególnie w środkowej części kraju. Nie są zagrożone wyginięciem, choć podobnie jak poprzedni gatunek związane z podmokłymi łąkami, bagnami i torfowiskami. Roślina żywicielska obu gatunków jest krwiściąg lekarski, a starsze stadia rozwojowe żyją w gniazdach mrówek. Postacie doskonałe spotykane sa w jednym pokoleniu od polowy lipca do końca sierpnia. Stanowisko na Łąkach Nowohuckich jest znane od wielu lat i jest jednym z kilku na terenie Krakowa. Choć motyle spotykane są tu w każdym sezonie to jednak nigdy w większej liczbie okazów. Podobnie jak w poprzednim przypadku największym zagrożeniem jest osuszanie łąk a co za tym idzie zanik rośliny żywicielskiej. Obydwa gatunki podlegają całkowitej ochronie

Linki

 

 

Owady interesujące i ważne ze względów edukacyjnych

 

Owady wodne – w miejscach gdzie ścieżki krzyżują się z kanałami lub pojawiają się choćby czasowe kałuże i stawki można zaobserwować larwy ważek i chruścików, pijawki, wypławki, chrząszcze z rodziny pływakowatych

 

Pszczoły i trzmiele – ze względu na dużą ilość kwiatów łąki są dla nich doskonałym miejscem pokarmowym; owady te jak wiadomo są doskonałymi zapylaczami wielu roślin a trzmiele dodatkowo są owadami chronionymi

 

Muchówki z rodziny bzygowatych – charakterystyczne i łatwe do zauważenia muchy ze względu na umiejętność zawisania w tzw. „locie stojącym”. Wiele gatunków może być przykładem mimikry, czyli upodabniania się do niebezpiecznego wzorca. W tym przypadku wzorcem są osy, grzebacze i pszczoły

 

Mrówki i mszyce – na wielu roślinach można zaobserwować kolonie mrówek odwiedzane przez mszyce; mszyce dostarczają mrówkom smacznej i odżywczej substancji pokarmowej natomiast same odnoszą korzyść w postaci ochrony jaką otaczają je mrówki.

 

Chrząszcze sprężyki – niektóre gatunki można spotkać na liściach lub kwiatach; nazwa ich pochodzi od ciekawego sposobu w jaki radzą sobie po przewróceniu na grzbiet (co można zaobserwować kładąc owada delikatnie grzbietowa strona na dłoni); chrząszcze maja krótkie nogi lecz specjalny mechanizm na brzusznej stronie ciała umożliwia im wykonywanie dość wysokich podskoków.