POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ

 

CO ROBIMY?

OGRODY

NATURA-
LISTYCZNE

 

DRZEWO

 
OCHRONA PŁAZÓW

WITAMY W OJCOWSKIM PARKU NARODOWYM

DOCEŃ
PNĄCZA

NIE ŚMIEĆ, NIE BĘDZIESZ MUSIAŁ SPRZĄTAĆ

ZRÓB SWÓJ STAW

STOP WYPALANIU TRAW

DOLINA DRWINKI UMIERA

ROWEROWY SZLAK BRZOZOWY

OSOBLIWOŚCI PRZYRODY OKOLIC TENCZYNKA

 

KRAJOBRAZ PO POŻARZE

Zjawisko wypalania roślinności w naszym kraju obserwowane jest coraz częściej. Niebezpiecznie wzrasta również ilość pożarów powstających na skutek wypalania traw. Według Państwowej Straży Pożarnej liczba wszystkich pożarów spowodowana jest w 6% wypalaniem łąk, ściernisk i innych terenów. Osoby, które wypalają trawy często tracą kontrolę nad ogniem. Wskutek przerzucenia się ognia płoną domy, zabudowania gospodarcze, lasy, a także zboża.

Wielu rolników jest przekonanych, że wypalając trawy użyźniają glebę, że ogień niszczy chwasty i odnawia łąki. Prawda wygląda jednak inaczej.
Pożar łąki oznacza zniszczenie w niej życia biologicznego, zatrucie dymem i sadzą oraz spadek plonu traw o co najmniej 30%, a powtarzający się co roku nawet 8-krotny. Wypalanie powoduje zubożenie siedlisk, zmianę ilościową w składzie gatunkowym na korzyść chwastów. Giną lecznicze zioła 
- przewyższające trawy poziomem zawartości białka, witamin, związków mineralnych, mikroelementów. Ich obecność podnosi wartości smakowe i aromatyczne paszy, wzmaga apetyt zwierząt, wydzielanie mleka i jego jakość, reguluje procesy przemiany materii.
Ulotka1.jpg (28262 bytes)
Roślina, która obumiera, rozkłada się na próchnicę, z której z kolei uwalniane są składniki mineralne. Resztki roślin, słoma czy liście zawierają 80% i więcej substancji organicznej oraz azot, potas, fosfor i wapń. Jeżeli są palone, to wbrew nagminnemu przekonaniu, że użyźnia się glebę - w rze-czywistości wyjaławia się ją z substancji organicznych i mineralnych, gdyż pierwiastki te ulatniają się do atmosfery.
W pożarach łąk giną rośliny (w tym rzadkie i chronione), gdyż śmierć ich tkanek następuje w temperaturze +50oC, a temperatura przy wypalaniu roślinności może dochodzić do +1000oC. W płomieniach ulegają wypaleniu 
najcenniejsze pod względem paszowym gatunki traw, natomiast najgroźniejsze chwasty wytwarzające głęboko w glebie rozłogi przetrwają. 
Oprócz roślin cierpią również drobne zwierzęta: pająki, dżdżownice, ślimaki które pełnią ważną rolę w przyrodzie. Łąki, lasy, miedze, zakrzaczenia są miejscami gniazdowania wielu gatunków dzikich pszczół i trzmieli mających duże znaczenie jako zapylacze roślin, np. rzepaku, lucerny, koniczyny oraz drzew w sadach. Na skutek wypalania śmierć ponosi wiele ssaków mieszkających na łąkach, niszczone są lęgi ptaków budujących swoje gniazda w trawie. Do pożarów dochodzi najczęściej na wiosnę gdy na łąkach i polach znajduje się wiele młodych zwierząt nie mających żadnych szans na ucieczkę. 
Podczas każdego pożaru powstają trujące dymy zagrażające ludziom, a przede wszystkim dzieciom. Co roku odnotowywane są śmiertelne przypadki zatrucia. Chmury dymu zagrażają także kierowcom gdyż często na drogach tworzą się mgły ograniczające widoczność. Pożary stanowią bardzo duże zagrożenie dla ludzi (w 1996 roku na skutek pożarów śmierć poniosło 9 osób w tym jeden strażak).